Ο Διογένης Φανουράκης γεννήθηκε το 1914 στη Χάλκη, όπου και έπεσε ηρωικά νεκρός στην Χάλκη Δωδεκανήσου, στον αγώνα για την απελευθέρωση της από τις δυνάμεις Κατοχής. Ο Διογένης Φανουράκης εισήχθη το 1932 στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και αποφοίτησε ως Ανθυπολοχαγός του Πεζικού το 1936. Πολέμησε στο Αλβανικό μέτωπο συμμετέχοντας στην κατάληψη της Κορυτσάς. Μετά την κατάληψη της Ελλάδος κατέφυγε στην Μέση Ανατολή και κατατάχθηκε στις Ελληνικές δυνάμεις που πολεμούσαν στο πλευρό των Συμμάχων. Με δική του επιθυμία υπηρέτησε σε συμμαχικές μυστικές βάσεις στα Μικρασιατικά παράλια απέναντι από την Ρόδο. Στις συχνές αποστολές του στη Ρόδο δεν παρέλειπε να επισκεφτεί και την γενέτειρά του Χάλκη όπου μετέφερε κρυφά, τρόφιμα και φάρμακα για τους έχοντες ανάγκη. Οι επισκέψεις του όμως, έγιναν γνωστές στους Γερμανούς. Την 1η Νοεμβρίου 1944 γράφτηκε η τελευταία πράξη του δράματος για τον ήρωα Λοχαγό που θυσιάστηκε για την Ελλάδα. Μετά την Απελευθέρωση, η Πατρίδα για να τον τιμήσει τον προήγαγε σε Ταγματάρχη και του απένειμε το «Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων» και το «Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας».